skip to main content

To έθιμο του Άι -Γιάννη στην Ορεινή

Σημαντικότατο στοιχείο της λαϊκής παράδοσης του χωριού μας είναι και τα καρναβάλια. Η συγκεκριμένη ημέρα είναι μια ξεχωριστή μέρα για το χωριό μας. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Ιανουαρίου, ημέρα που τιμάμε τον Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή. Σύμφωνα με μαρτυρίες των ηλικιωμένων συγχωριανών μας είναι ένα έθιμο που έχει πολύ βαθιές ρίζες. Γι αυτούς, το έθιμο αυτό θυμίζει τον τρόπο ζωής των προγόνων μας και κατά ένα παράδοξο ίσως τρόπο μες στην ψυχή τους συμβολίζει την Ελληνίδα Μακεδόνισσα Μάνα.

Η προετοιμασία ξεκινάει από το βράδυ των Φώτων. Από νωρίς, ο παπάς του χωριού μαζί με την εκκλησιαστική επιτροπή, γυρίζουν όλο το χωριό. Απαραίτητη συνοδεία τα παραδοσιακά όργανα του χωριού, το νταούλι, και η γκάιντα. Μαζί τους και ένα γαϊδουράκι που στη διαδρομή φορτώνουν σ' αυτό διάφορα αντικείμενα που τους δίνουν οι νοικοκυραίοι . Άλλοι τους προσφέρουν πατάτες, άλλοι κρεμμύδια, άλλοι φασόλια. Πολλές φορές τους δίνουν ακόμη και χοιρινό κρέας. Βλέπετε, το αντικείμενο προσφοράς του κάθε σπιτιού έχει άμεση σχέση με το είδος της παραγωγής που έχει κάθε σπίτι. Αρκετοί από τους νοικοκυραίους προσφέρουν και χρήματα. Τόπος προορισμού όλων αυτών είναι η εκκλησία του χωριού.
Μετά από αυτό, ομάδες μεγάλων παιδιών (εφήβων) μαζεύονται σε κάποιο σπίτι, όπου με ιδιαίτερο ζήλο και αφοσίωση, ετοιμάζουν τα κουδούνια. Σε ένα μεγάλο πάσαλο δένουν με σκοινί τέσσερα κουδούνια και κάποιο παιδί από την παρέα, συνήθως ο πιο εύσωμος, τα δένει στους ώμους του. Μαζί κουβαλάει ένα σακούλι γεμάτο με βρεγμένη στάχτη. Το έχει για να προστατεύεται από κάποιους ενοχλητικούς που ορμάνε στην πλάτη του, πάνω στα κουδούνια. Οι υπόλοιποι της παρέας ντυμένοι καρναβάλια, συνοδεύουν το φορτωμένο έφηβο. Όλοι μαζί πηγαίνουν στα σπίτια που γιορτάζουν οι Γιάννηδες, όπου τους υποδέχονται θερμά, τους κερνούν ρακί και αυτοί τους εύχονται «χρόνια πολλά». Η συγκεκριμένη φάση του εθίμου κρατεί μέχρι τα ξημερώματα του Άι-Γιαννιού.
Με το ξημέρωμα της 7ης Ιανουαρίου οι κάτοικοι του χωριού προσέρχονται στην εκκλησία για να παρακολουθήσουν τη Θεία Λειτουργία. Μετά το τέλος της, οι εορτάζοντες μοιράζουν γλυκά στους χωριανούς. Μετά διασκορπίζονται, και κατευθύνονται προς τα σπίτια τους. Οι νοικοκυρές θα ετοιμάσουν το μεσημεριανό φαγητό. Όλοι, μετά το φαγητό, θα συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού. Εκεί, ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού θα παρουσιάσει παραδοσιακούς χορούς. Τα μέλη του συλλόγου, ντυμένα με παραδοσιακές ενδυμασίες, αστράφτουν μέσα στο συγκεντρωμένο πλήθος που τους δείχνει το θαυμασμό του με ασταμάτητα χειροκροτήματα. Σ' αυτή τη μεγάλη γιορτή συμμετέχουν και άλλοι σύλλογοι από διάφορα χωριά του νομού Σερρών. Τηλεοπτικές κάμερες καλύπτουν το λαϊκό αυτό πανηγύρι. Αφού οι σύλλογοι παρουσιάσουν το πρόγραμμα, έρχεται η σειρά όλων των κατοίκων, χωριανών και μη, να ξεφαντώσουν χορεύοντας.
Ένα αξιοσήμαντο γεγονός εκείνης της ημέρας είναι και το παρακάτω :
Η επιτροπή της εκκλησίας στήνει στην πλατεία ένα τραπέζι, στο οποίο προσέρχονται όλοι οι άντρες και πληρώνουν κάποια χρηματικά ποσά. Φυσικά αυτά θα τα μαζέψει η εκκλησία. Κάποιοι προσποιούνται για να μην πληρώσουν, οπότε τα καρναβάλια τους πάνε σηκωτούς και ο έφηβος με τα κουδούνια τους χτυπάει με τη στάχτη.
Προς το βράδυ πρέπει να μπει ένα τέλος. Όλοι οι χωριανοί δίνουν παρών χορεύοντας το «Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα». «Του χρόνου να 'μαστε πάλι εδώ», είναι η ευχή που κυριαρχεί. Και του χρόνου λοιπόν!