skip to main content

Παραδοσιακή Λαϊκή Αρχιτεκτονική

Η καταστροφική πυρκαγιά που αποτέφρωσε πολλές συνοικίες στις Σέρρες το 1913 όπου υπήρχαν και σπουδαία αρχοντικά εξαφάνισε τα περισσότερα δείγματα Λαϊκής Αρχιτεκτονικής.
Ακολούθησε η ανοικοδόμηση της πόλης και έτσι διασώζονται ελάχιστα σπίτια χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης.

Η οικία Ζαπάρα αποτελεί δείγμα Μακεδoνικής αρχιτεκτονικής και εμφανίζει στην κάτοψη σχήμα «Π». Το αρχοντικό αυτό δείχνει την εξέλιξη της από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου.
Στις Σέρρες λειτουργεί Κέντρο Αρχιτεκτονικής Παράδοσης που έχει συλλογή από φωτογραφίες και σχέδια παραδοσιακών κτισμάτων των Σερρών πολλά από τα οποία έχουν καταστραφεί ή γκρεμιστεί με το πέρασμα του χρόνου.

Στο Γάζωρο, 8χλμ δυτικά της Νέας Ζίχνης, λειτουργούσαν στο παρελθόν δώδεκα νερόμυλοι εκ' των οποίων ένας σώζεται σε καλή κατάσταση ως σήμερα.
Πρόκειται για τον νερόμυλο της οικογένειας Πισπίλη ο οποίος έπαψε να χρησιμοποιείται από το 1970. Κτίστηκε περίπου στα 1800 και έχει ανακυρηχτεί διατηρητέο μνημείο, ενώ σύντομα θα μετατραπεί σε μουσείο.

Υπέροχα δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής αποτελούν πολλά κτίρια που έχουν κτιστεί πριν από το 1920 και βρίσκονται κυρίως στους οικισμούς, Αλιστράτη, Μικρό Σούλι, Πρώτη, Ροδολίβος, Εμμανουήλ Παπάς, Ηλιοκώμη και Κορμίστα που χαρακτηρίζονται ως παραδοσιακοί και αξιόλογοι και λιγότερα στους οικισμούς Άγιο Πνεύμα, Άγιος Χριστόφορος, Αηδονοχώρι, Άνω Πορόια, Δάφνη, Ελαιώνας, Κερκίνη, Μακρινίτσα, Μανδήλιο, Νέο Σούλι, Πεντάπολη, Σιτοχώρι, Χουμνικό, Χρυσό που θεωρούνται αρχιτεκτονικά ενδιαφέροντες.