skip to main content

Παραδοσιακές κατοικίες στην Κοινότητα Ορεινής

Η αρχιτεκτονική των παραδοσιακών σπιτιών της περιοχής είναι απλή και λιτή.
Συνήθως μονόροφα μ' ένα δωμάτιο και το τζάκι στη γωνιά. Υπήρχαν και διώροφα σπίτια που χρησιμοποιούσαν τον επάνω όροφο για την οικογένεια και το ισόγειο τις περισσότερες φορές για την ασφάλεια των ζώων, δηλαδή για στάβλο.
Οι τοίχοι, ως επί το πλείστον,  ήταν από πέτρα που έδινε αντοχή και δύναμη στην κατασκευή τους. Τα παράθυρα λίγα και μικρά. Υπήρχαν και σπίτια αρκετά παλιότερα, που είχαν μόνο φεγγίτη στην οροφή.
Οι κτίστες ήταν συνήθως άνθρωποι του χωριού, αρκετές φορές όμως κατέβαιναν και από τη Βροντού πιο ειδικευμένοι μάστορες, οι λεγόμενοι πρωτομάστοροι.
Πολλά σπίτια διέθεταν και δεύτερο βοηθητικό δωμάτιο, που το χρησιμοποιούσαν κυρίως για την αποθήκευση των δημητριακών,  το γνωστό «αμπάρι». Τα έπιπλα λιγοστά έως ανύπαρκτα. Δεσπόζει ο «σοφράς», το κυκλικό τραπέζι για το γεύμα της οικογένειας. Ένα κρεβατοσάνιδο για το ζευγάρι. Αν υπήρχαν αρκετά παιδιά, η ψάθα ως στρωσίδι, με χρήση κλινοσκεπάσματος ή βελέντζας, ήταν το σύνηθες μέσο.

Στην αυλή, μικρή ή μεγάλη, υπήρχε ο φούρνος, η ξυλεία ως καύσιμη ύλη και η τουαλέτα του σπιτιού.
Φυσικά, απαραίτητος σχεδόν σε κάθε σπίτι, ήταν και ο παραδοσιακός αργαλειός, για να υφαίνει η νοικοκυρά τα αριστουργήματα της.