skip to main content

Κορυφές Όρους Μενοίκιο και Όρη Βροντούς

Η περιοχή έχει πλούσια δάση από φυλλοβόλα και κωνοφόρα δέντρα. Έχει λιβάδια και ξέφωτα που υποστηρίζουν µια πλούσια ορεινή χλωρίδα. Επίσης υπάρχουν πολλά σπάνια είδη ή είδη περιορισµένης κατανοµής στη Βαλκανική χερσόνησο.

Η βορειοδυτική πλαγιά του Όρους Λαϊλιά (Όρη Βροντούς) καλύπτεται από εκτεταμένα μεικτά παραγωγικά δάση οξυάς, δασικής πεύκης και άλλων φυλλοβόλων πλατύφυλλων (αγριοκερασιά, ορεινά σφενδάμια, η Sorbus aucuparia, ένα αισθητικότατο δενδρύλιο στην καλύτερη για την Ελλάδα αντιπροσωπευτικότητα, συστάδες λεπτοκαριάς στη βορειοανατολική πλευρά, τρέμουσα λεύκη). Η νότια πλευρά απαρτίζεται από μια σειρά γραφικών αμφιθεατρικών λεκανών απορροής με διάσπαρτες συστάδες οξυάς, δασικής πεύκης και τεχνητές συστάδες μαύρης και τραχείας πεύκης από επιτυχημένες αναδασώσεις της εικοσαετίας του 1950-1970 που έγιναν για την αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής των Σερρών. Υπάρχει ένα πλήθος φυσικών πηγών σε όλη την περιοχή και τα περισσότερα ρέματα έχουν συνεχή ροή.

Η δασοπονία στην περιοχή ασκείται αειφορικά και μάλιστα η εκδάσωση της ξυλείας δεν έχει μηχανοποιηθεί όπως σε πολλά άλλα παραγωγικά δάση και γίνεται ακόμα με ειδικά εκπαιδευμένα ζώα σύρσεως των κορμών (βόδια). Στην περιοχή υπάρχουν ακόμα μεγάλα θηλαστικά (ζαρκάδια) και περιστασιακά εμφανίζεται η αρκούδα. Η συγκέντρωση πολλών σπάνιων ειδών και η µεγάλη ποικιλία οικοσυστηµάτων καθιστούν την περιοχή πολύ σηµαντική για την προστασία της χλωρίδας στη Βαλκανική περιφέρεια. Η περιοχή έχει επίσης ζωολογικό ενδιαφέρον, κυρίως για τα πουλιά και τα έντοµα.

 

 

Χερσαία Έκταση (ha):

10500

Ελάχιστο Υψόµετρο (m): Μέγιστο Υψόµετρο (m):

1000 1963