skip to main content

Σπήλαιο Αλιστράτης

Το σπήλαιο Αλιστράτης θεωρείται ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα της Ελλάδας. Πιθανόν και της Ευρώπης, όπου η φύση θέλησε να δείξει τη μεγαλύτερη δύναμη της δημιουργίας στολισμών και σχηματισμών.

Το σπήλαιο Αλιστράτης βρίσκεται έξι χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της ομόνυμης κοινότητας, στη θέση "Πετρωτό".

Σε απόσταση 250 μέτρων από νότιο μέρος της εισόδου του σπηλαίου, περνά η σιδηροδρομική γραμμή Σερρών - Δράμας.

Παράλληλα με την σιδηδρομική γραμμή και νότια σε μικρή απόσταση υπάρχει η κοίτη του ποταμού Αγγίτη , που τα νερά του έχουν διαβρώσει τους ασβεστόλιθικους με αποτέλεσμα να σχηματισθεί το φαράγγι του Αγγίτη.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στο φαράγγι του ποταμού Αγγίτη , που διασχίζει την περιοχή Αλιστράτης στη θέση πετρωτό, εμφανιζόταν η σφίγγα.

Ακόμη αναφέρεται ότι ο Πλούτωνας ο Θεός του Άδη , όταν έκλεψε την Περσεφόνη θυγατέρα της θεάς Δήμητρας, την οδήγησε στη φυσική διώρυγα ( φαράγγι ) όπου βρίσκεται η Πύλη του ΄Αδη.    

Η περιοχή που αναφέρει η μυθολογία είναι αυτή που βρίσκεται στον Αδη . Το σπήλαιο ήταν γνωστό στους κατοίκους της περιοχής από τις αρχές του περασμένου αιώνα, διότι το χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο για να αποφύγουν τις διάφορες επιδρομές από τους εχθρούς.

Η επιφάνεια του σπηλαίου που έχει γίνει γνωστή έως σήμερα είναι 25.000 m2 και σε πολλά σημεία της επιφάνειάς του υπάρχουν ιζήματα μικρού και μεγάλου πάχους.
Τα ιζήματα αυτά, όπως και τα ιζήματα όλων των σπηλαίων της Ελλάδας, ανήκουν στο τεταρτογενές και φυσικά η μέσα στα ιζήματα εηκλειόμενη πανίδα, ανήκει στο τεταρτογενές δηλ. χρονολογείται περίπου από 2.000.000 έτη μέχρι σήμερα.
Σε ελάχιστα σημεία της επιφάνειας του σπηλαίου βρέθηκαν περιασβεστωμένα οστά, που ανήκουν, με μία πρόχειρη εξέταση, σε σημερινά ζώα. Πάντως στα πλούσια ιζήματα του σπηλαίου είναι πιθανόν να αντιπροσωπεύονται παλαιοντολογικά και προϊστορικά ευρήματα κι αυτό θα αποδειχθεί αν γίνουν έρευνες, οι οποίες μπορούν να γίνουν χωρίς να παρεμποδιστεί η τουριστική αξιοποίηση του σπηλαίου.
Εχει πανύψηλες οροφές, υπερμεγέθεις σταλακτίτες, καθώς και ένα σπανιότατο μικροδιάκοσμο από «εκκεντρίτες», ένα είδος σταλακτιτών που αναπτύσσονται προς διάφορες κατευθύνσεις.
Η πρωταρχική αιτία της γένεσής του είναι η διαλυτικότητα των ασβεστολίθων της περιοχής «Πετρωτού». Ο προθάλαμος του σπηλαίου είναι μία αίθουσα ύψους 8m, από την οποία ξεκινούν στοές με μεγάλο ύψος και πλουσιώτατο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Από το θάλαμο υποδοχής που έχει διαστάσεις 60 μ. πλάτος, 100 μ. μήκος και 20-30 μ. ύψος αναπτύσσονται δεξιά και αριστερά οι κύριοι κλάδοι του σπηλαίου.
Στις στοές του σπηλαίου συναντώνται εκκεντρίτες άλλοτε κατάλευκοι με ποικίλα σχήματα, λεπτές σωληνοειδείς μορφές σταλακτικτών που φτάνουν έως και ρα 15m ύψους, καθώς και διπλές ή ροπαλοειδείς ή πεπλατυσμένες ή διακλαδιζόμενες μορφές με την ονομασία «ελικτίτες».
Επίσης συναντώνται κόκκινοι σταλακτίτες, οι οποίοι έχουν χρωματισθεί από υλικά των επιφανειακών πετρωμάτων, καθώς και τεράστιες κιλώνες που σχηματίζουν φράγματα ή διόδους εξαιρετικής ομορφιάς.
Το ύψος της μεγαλύτερης στοάς φθάνει τα 35 μ. περίπου, ενώ σε κάποιο σημείο υπάρχει ένας πολύ χαμηλός μικρός θάλαμος διαστάσεων 2 μ. πλάτους, 3 μ. μήκους και ύψους 50-60 εκ.
Το συνολικό μήκος των γνωστών κύριων διαδρόμων, καθώς και των δευτερευόντων ανέρχεται σε 3 χλμ. περίπου.  

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ επισκευτείτε την Ιστοσελίδα για το σπήλαιο.