skip to main content

Οικισμός Αχλαδοχωρίου


Το Αχλαδοχώρι απέχει από το Σιδηρόκαστρο 24 χλμ. και είναι κτισμένο σε οροπέδιο ύψους 528 μέτρων. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζει ο επισκέπτης είναι η μεγαλοπρεπής Εκκλησία του Προφήτη Ηλία, που είναι κτισμένη σε ένα ψηλό λόφο. Γύρω από το χωριό υπάρχει ένα όμορφο δάσος που το διασχίζουν καθαρά, γάργαρα νερά που ξεκινούν από τους πρόποδες του βουνού. Απέναντι ακριβώς απλώνεται το βουνό του Αγίου Κωνσταντίνου, ενώ πιο πέρα προκαλεί τον θαυμασμό η χαράδρα της Αναλήψεως που βρίσκεται στους πρόποδες του "Αλή Μπουντούς"(Όρος Όρβηλος).Έντεκα πέτρινα γεφύρια βρίσκονται στον ποταμό Κρουσοβίτη, επτά από τα οποία είναι βόρεια του Αχλαδοχωρίου.

Η ανέγερση του ναού ξεκίνησε το 1867 και με τις προσπάθειες σύσσωμου του χωριού ολοκληρώθηκε το 1870.Η αγιογράφησή του τελείωσε το 1877 από χέρι ικανότατου αλλά άγνωστου αγιογράφου. Δυστυχώς μεγάλο μέρος του ναού καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του επαχθούς εμφυλίου πολέμου. Οι ζημίες τελικά αποκαταστάθηκαν και σήμερα αποτελεί το στολίδι του Αχλαδοχωρίου.

Η πρώτη μας γνωριμία με το χωριό είναι οι φωνές των παιδιών του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου του χωριού, που φωνάζοντας ενθουσιασμένα χαιρετούν τους επισκέπτες του λεωφορείου. Δεξιά και αριστερά ορθώνονται αυλές σπιτιών και ποιος ξέρει τι ιστορία κρύβουν και τι θα είχαν να μας πουν. Φτάνουμε στο κέντρο του χωριού μια όμορφη πλατεία με πράσινο, λουλούδια και πλατάνια, με παγκάκια για να ξεκουράζονται οι χωρικοί, τα παιδιά, οι νιοι και οι νιές, μετά τη βόλτα τους κατά τους βραδινούς περίπατους με τις παρέες τους. Στο ηρώο διαβάζουμε τα ονοματεπώνυμα των Μακεδονομάχων, που έπεσαν για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία.
Συνεχίζοντας την περιήγηση κι ανεβαίνοντας υπομονετικά τα 120 σκαλιά, βρισκόμαστε στον περίλαμπρο ναό του Προφήτη Ηλία, την ιστορική αυτή εκκλησία. Από δω βλέπουμε πανοραμικά και σε μεγάλη ακτίνα το όμορφο κι ιστορικό Αχλαδοχώρι, με τα παλιά αρχοντικά και τα στενά σοκάκια, τα καλντερίμια. Οι σκεπές των σπιτιών καλυμμένες στο σύνολο τους με ντόπια κεραμίδια, καθώς και οι καπνοδόχοι των σπιτιών, δημιουργούν το αίσθημα της γαλήνης, της ησυχίας και ζεστασιάς.
Δεν είναι μόνο το τοπίο ζεστό μα και οι άνθρωποι. Φιλότιμοι, ανοιχτόκαρδοι, καλοσυνάτοι κι εξυπηρετικοί, με την απλοϊκότητα και την αγάπη που τους διακρίνει, εργάζονται αμέριμνα και μακριά από τις έγνοιες και το άγχος, στο σπίτι, στο εργαστήρι, στο χωράφι.

Το κείμενο είναι από το βιβλίο του Δημητρίου Σαχπατζίδη "ΑΧΛΑΔΟΧΩΡΙ'