skip to main content

Ισαάκ Λαυρεντίδης

Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ του Κυβερνείου Κάρς το 1911, όπου είχε μεταναστεύσει ο παππούς του Αβραάμ το 1878, όπως και δεκάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου, που είχαν εποικίσει 20 χωριά της περιοχής.
Πρόσφυγας και ορφανός από μητέρα και πατέρα, τους οποίους έχασε στο μεγάλο οδοιπορικό από τον Πόντο στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε με τον αδελφό του Ηλία το 1923 στον Λευκώνα.

Έμαθε γράμματα με κόπους και στερήσεις. Αποφοίτησε του 1ου Γυμνασίου Σερρών και εν συνεχεία δούλεψε στην εταιρεία δια­χείρισης υδάτινων πόρων Monks Ulen ώστε να αποκτήσει χρήματα για τις περεταίρω σπουδές του.
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στις Σέρρες. Στον πόλεμο του 1940-41 υπηρέτησε στην γραμμή των πρόσω, ως έφεδρος Υπολοχαγός διοικητής του 9°" Λόχου, όπου και τραυματίστηκε μαχόμενος ηρωϊκώς για την υπεράσπιση του θρυλικού οχυρού υψώματος 731 της Πίνδου. Το ύψωμα βρίσκεται χαραγμένο στις μαρμάρινες πλάκες του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, μεταξύ των πιο ένδοξων αγώνων του Έθνους μας.
Μετά την κατάρρευση του μετώπου και κατά την διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε έντονη πατριωτική και κοινωνική δράση ως μέλος της αντιστασιακής Όργάνωσης-Αναστάσεως του Γένους" (Ο.Α.Γ.) και ως Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής Προσφύ­γων Σερραίων και άλλων Μακεδόνων, που είχαν καταφύγει στην Αθήνα λόγω Βουλ­γαρικής κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Με την εξαίρετο σύζυγο του Ελένη απέκτησαν τρία παιδιά, την Ευγενία, την Ειρήνη και τον Νικόλαο.

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα και έκτοτε εξελέγετο συ­νεχώς βουλευτής μέχρι το 1990. Διετέλεσε κοσμήτωρ, Β' και Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δη­μοκρατίας.
Έλαβε μέρος σε κοινοβουλευτικές αποστολές στη Σοβιετική Ένωση (1956), την Ουγ­γαρία, την Δανία και την Βουλγαρία.
Ως βουλευτής ελάμπρυνε το Ελληνικό Κοινοβού­λιο με την υποδειγματική παρουσία του σ'αυτό, ως προεδρεύων μάλιστα διηύθυνε με αντικειμενικότητα τις εργασίες της Βουλής αιρόμενος υπεράνω κομμάτων. Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης, υπόδειγμα ακεραιότητας και ήθους, ως χαρακτήρας αγωνί­στηκε με θάρρος και αυταπάρνηση για την υπεράσπιση των εθνικών δικαίων, της εκκλησίας, της ορθοδοξίας και ιδιαίτερα του Ποντιακού Ελληνισμού παρά του οποί­ου έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης.


Ως επιστήμων, διανοούμενος και στοχαστής άφησε σημαντικό έργο. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και με το παράσημο της Εθνικής Αντίστασης 1941 - 44 από την Ελληνική Πολιτεία.

Απεβίωσε την 14 Ιουνίου 1997 στη Ν. Σμύρνη και ετάφη στο κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Σουμελά στο Βέρμιο.